กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หยางเสี่ยวอวี่เล่าคำพูดของหลี่จินเหอออกมาด้วยสีหน้าเลื่อมใส “แม่ แม่ไม่รู้หรอก ป้านั้นกลัวขึ้นมาทันทีเลย ไม่เอะอะโวยวายอีก พาลูกชายวิ่งไปตามลูกสะใภ้เลย”
แต่เหยาพ่านตี้กลับขมวดคิ้ว
“เพื่อนร่วมงานของฉันเก่งมากเลย ถ้าฉันพูดเก่งเหมือนเธอบ้างก็ดี”
เหยาพ่านตี้กลับพูดว่า “เหลวไหล”
หยางเสี่ยวอวี่ไม่ทันได้ตั้งตัว รอยยิ้มยังค้างอยู่บนหน้า ผ่านไปครู่หนึ่งถึงพูดว่า “แม่พูดว่าอะไรนะ”
“ฉันบอกว่า เพื่อนร่วมงานของแกมันเหลวไหลเกินไป มีที่ไหนพูดจาทำอะไรแบบนี้”
หยางเสี่ยวอวี่สีหน้างุนงง “นี่มันไม่ดีหรือไง”