กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หวังซูเจินกลับส่ายหน้า “ไม่ใช่เรื่องอื่น แต่เป็นเรื่องของเสิ่นเฉา”
เสิ่นกั๋วเฉียงกลัวลูกชายกับลูกสะใภ้คู่นี้เข้าแล้ว จึงรีบเกลี้ยกล่อม “ช่างเถอะ คุณอย่าเข้าไปยุ่งเรื่องของสองคนนั้นเลย คนหนึ่งเต็มใจทำ อีกคนก็เต็มใจรับ พวกเขารักกันดีก็เป็นเรื่องดี ถึงจะมีลูกไม่ได้ ต่อไปจะรับเด็กมาเป็นลูกบุญธรรมสักคน หรือรอให้ลูกชายคนโตมีลูกแล้วจดชื่อไว้ใต้ชื่อพวกเขาก็ได้”
อย่าไปก่อเรื่องวุ่นวายอีกเลย
หวังซูเจินกลับพูดอย่างหงุดหงิด “คุณช่วยใช้สมองคิดหน่อยได้ไหม ฉันกำลังคิดเรื่องนี้อยู่หรือไง?”
เสิ่นกั๋วเฉียงไม่เข้าใจนัก “แล้วคุณกำลังกังวลเรื่องอะไร?”
ตอนนี้เสิ่นเฉาก็แต่งงานแล้ว ตั้งใจทำงานด้วย ยังมีอะไรให้ต้องกังวลอีก?