ตอนที่ 152 ชื่อของเขา

ตอนเย็นหลังเลิกงาน เสิ่นเฉาขี่รถมาจอพบเธอ

ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกันแล้ว จึงไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ เหมือนก่อนหน้านี้

แต่ในลานบ้านมีคนเยอะ ยังไงก็ไม่ค่อยสะดวกจะพูดกันตามลำพัง หลี่จินเหอจึงตามเขาออกไปเดินเล่น

ทั้งสองคนเดินกันเรื่อย ๆ ไม่รีบไม่ร้อน ลมพัดมาโดนตัว ช่างให้ความรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก

เสิ่นเฉาเดินไปสองสามก้าวจึงพูดว่า “พ่อแม่ผมดูฤกษ์ไว้แล้ว วันที่ 15 พฤศจิกายน ตรงกับวันอาทิตย์พอดี คุณว่าพอได้ไหม”

หลี่จินเหอนับเวลาในใจ จริง ๆ ก็ไม่นานนัก

“ได้เลย”

“จริง ๆ ผมอยากให้เร็วขึ้นกว่านี้ แต่ญาติบางคนอยู่ไกล กว่าจะมาก็ต้องใช้เวลา”