กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตอนบ่ายเด็กกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ ชูมือจะเล่นให้ได้ ยังจะให้อุ้ม หลี่จินเหอกับเสิ่นเฉาจึงพาเด็กออกไปเดินเล่น
ตลอดทางเปลี่ยนเป็นเสิ่นเฉาที่อุ้มเด็ก เด็กก็ไม่กลัวคนแปลกหน้า ตลอดทางส่งเสียงอ้อแอ้ไม่รู้ว่าพูดอะไร เห็นอะไรน่าสนใจก็เบิกตาโต ดูท่าทางจะอยากรู้อยากเห็นมาก ๆ
หลี่จินเหอเก็บใบไม้ใบหนึ่งมาแกว่งตรงหน้าเด็ก เด็กก็หันตามมาทันที ดูน่ารักมาก
“พูดตามตรงนะ ทุกครั้งที่ฉันมองเขา ฉันเรียกชื่อเล่นเขาไม่ออกเลย”
เสิ่นเฉาสงสัยขึ้นมา “ชื่อเล่นเขาคืออะไร?”
“…เอ้อร์โก่ว”
“…ชื่อนี้ก็แปลกดีนะ”