ตอนที่ 132 เจอคนรู้จัก

เธอพูดพลางกำปากกาแล้วเขียนจุดแรกลงบนกระดาษทดอย่างแรง

ตอนที่เธอเขียนดูเหมือนจับปากกาไม่ค่อยมั่น จึงกดปลายปากกาลงไปหนัก สีหน้าของเธอจริงจังมาก เขียนทีละขีด ๆ สุดท้ายสิ่งที่ปรากฏบนกระดาษทดคือสองคำว่าเสิ่นเฉา ตัวอักษรเขียนได้สี่เหลี่ยมเต็มคำ เพียงแต่ใหญ่ไปสักหน่อย

เธอมองสองคำบนกระดาษทดแล้วยิ้มออกมา หันศีรษะไปถามเขาเสียงเบา “เป็นยังไงบ้าง”

เสิ่นเฉามองนิ่งอยู่นานทีเดียวกว่าจะพยักหน้า “เขียนได้ดีมาก ดีกว่าที่หลายคนเขียนเสียอีก”

ไม่ใช่ว่าลายมือของเธอจะดีจริง ๆ ทุกขีดทุกเส้นหนักหน่วง ขีดเส้นยังไม่ค่อยประสานกันเท่าไร แต่นั่นคือชื่อของเขาที่หลี่จินเหอตั้งใจเขียนขึ้นมาอย่างจริงจัง