กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หวังซูเจินตีหน้าขรึม “ฉันให้เงินเธอ 200 หยวนได้ แต่ต่อจากนี้เธอห้ามมาที่นี่อีก พอกลับบ้านเดิมไปแล้ว ไม่ว่าเธอจะแต่งงานกับใครหรือจะทำอะไร ต่อไปก็ห้ามติดต่อกับเสิ่นเฉาอีก”
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเป็นสถานการณ์เคร่งเครียด แต่หลี่จินเหอกลับคิดไปอีกเรื่อง เธอนึกถึงละครโทรทัศน์ที่แม่ของประธานบริษัทจอมเผด็จการมักโบกเช็คให้ อย่างน้อย ๆ ก็เริ่มต้นที่เงินหลายล้าน แต่พอมาถึงเธอกลับมีแค่ 200 หยวน?
ถ้าเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ใครฟัง ต้องถูกหัวเราะเยาะแน่
เธอถอนหายใจ “น้าเอาอะไรมาคิดว่าเงิน 200 หยวนจะซื้อใจฉันได้?”
สีหน้าของหวังซูเจินเปลี่ยนไป “เงิน 200 หยวนไม่น้อยแล้ว อย่าโลภนักเลย”