ตอนที่ 121 ไม่รู้อะไรเลย

หวังซูเจินเอ่ยปากอย่างยากลำบาก “เธอ…เธอพูดเหลวไหลอะไร พวกค้ามนุษย์อะไร ฆ่าคนอะไร?”

หลี่จินเหอเพียงมองเธออย่างสงสัย “น้าไม่รู้เหรอคะ? ที่แท้เสิ่นเฉาก็ไม่ได้บอกน้านี่เอง”

เป็นเพียงคำเปรยเบา ๆ ประโยคหนึ่ง แต่หวังซูเจินกลับได้ยินนัยเยาะเย้ยอยู่ในนั้น

หลี่จินเหออธิบาย “ฉันแค่คาดไม่ถึงน่ะค่ะ เรื่องสำคัญขนาดนี้ เขากลับไม่ได้บอกน้า”

หวังซูเจินถาม “…เรื่องอะไรกันแน่?”

“เรื่องนี้เล่าแล้วก็ยาวค่ะ น้าสงสัยมากไม่ใช่เหรอคะว่าพวกเรารู้จักกันได้ยังไง? เรารู้จักกันตอนอยู่ที่บ้านเกิดของฉันค่ะ”