กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
อวี๋เฟยพยักหน้า “เดี๋ยวกลับไปฉันจะลองถามแม่สามีดู”
“ได้ ถ้าถามฉันนะ ตั้งแต่เธอบาดเจ็บก็ไปไหนไม่ได้ เอาแต่อยู่บ้านทุกวันจนคนจะขึ้นราอยู่แล้ว ออกมาเดินเล่นข้างนอกยังดีกว่า พอถึงเวลาก็นั่งอยู่ในสวนสาธารณะ ไม่ดีกว่าอยู่บ้านทุกวันหรือไง อีกอย่าง จินเหอญาติของบ้านเธอใช่ไหม พอเธอมาถึงก็ควรพาออกมาเที่ยวเล่นด้วย อยู่แต่บ้านทุกวันแบบนั้นจะดีได้ยังไง ถือโอกาสให้เธอได้รู้จักคนหนุ่มสาวในชุมชนบ้านพักด้วย”
หลิ่วซูพูดจาสนิทสนมเป็นกันเอง ทั้งยังยิ้มให้อย่างอ่อนโยนกับหลี่จินเหอ ราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยมีความบาดหมางระหว่างพวกเธอมาก่อน
คนที่มองอยู่รู้สึกแปลก ๆ