กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชาตินี้หลี่จินเหอยังไม่เคยไปไหนไกลที่สุดก็แค่เข้าเมืองเท่านั้น เธอยังไม่เคยนั่งรถไฟขบวนสีเขียว แต่ชาติก่อนเธอเคยดูโทรทัศน์ ในโทรทัศน์ผู้คนเบียดเสียดกันแน่นขนัดขนาดนั้น ไม่ต้องพูดถึงการหอบของไปมากมายเลย ต่อให้เธอเดินทางคนเดียว ก็คงถูกเบียดจนแทบแย่
เธอก้าวไปข้างหน้าแล้วหยิบผักสด มันเทศ และของอื่น ๆ ในถุงออกมาจนหมด
เหอเสี่ยวฮวาไม่เห็นด้วย “เธอจะทำอะไร ของพวกนี้เอาไว้เอาไปให้น้าเล็กของเธอทั้งนั้น”
“ฉันรู้ แต่ระยะทางไกลขนาดนี้ อย่างน้อยต้องใช้เวลาสองสามวันกว่าจะถึง ถ้าเอาผักสดพวกนี้ไปจริง ๆ ระหว่างทางก็ต้องทิ้งอยู่ดี”