ตอนที่ 30 สวรรค์ช่วยฉันแล้ว

หลี่จินเหอรีบปฏิเสธ “ไม่ต้องเลี้ยงข้าวหรอกค่ะ”

“ไม่ต้องเกรงใจป้าหรอก เธอช่วยป้าไว้นี่นา ที่จริงตั้งแต่ป้าย้ายเข้าเมืองมา ทั้งคนทั้งสถานที่ก็ไม่คุ้นเคย แม้แต่คนจะคุยด้วยยังไม่มีเลย เธอไม่รู้หรอกว่าคนในเมืองนี้เย็นชา ไม่เป็นมิตรเหมือนคนบ้านนอกอย่างพวกเรา”

หลี่จินเหอพยักหน้าเออออ “ใช่ค่ะ จริงด้วย หลายปีที่ฉันแต่งงานเข้ามาอยู่ในเมืองก็เหมือนกัน แทบไม่มีใครให้พูดคุยด้วยเลย”

“แถมสามีป้าก็เป็นแค่คนงานธรรมดา คนอื่นเลยดูถูกป้ากันหมด”

แต่หลี่จินเหอกลับพูดอย่างจริงจัง “ป้าคะ ฉันว่าป้าเป็นคนดีมากเลยค่ะ”