กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พอเธอพูดถึงตรงนี้ก็หยุดชะงัก น้ำเสียงผิดหวังอย่างมาก “ถ้าฉันรู้ว่าชาตินี้จะได้เจอคุณ ฉันก็คงพยายามอ่านหนังสือให้หนัก บางทีฉันอาจจะหางานได้สักงาน พอมีงานแล้ว ถึงจะหย่ากับคุณ แต่พอคิดว่าเราอาจจะบังเอิญเจอกันที่ไหนสักแห่ง ฉันก็รู้สึกว่าทุกอย่างคุ้มค่า”
จางฉี่หยางจมดิ่งอยู่ในความเจ็บปวดที่อธิบายไม่ถูก เขาเองก็เป็นคนอ่อนไหวคิดมากมาแต่ไหนแต่ไร ตอนที่หย่ากันก็ไม่ใช่ว่าเขาหมดความรู้สึกต่อหลี่จินเหอ แต่เป็นเพราะเสียงนินทาลือที่ทำให้เขาหายใจไม่ออก
ตอนนี้เห็นท่าทางของหลี่จินเหอที่รักเขาลึกซึ้งเช่นนี้ เขาจึงพูดอย่างหนักแน่น “รอฉันนะ ฉันจะหาทางหางานให้คุณให้ได้”