ตอนที่ 2 พวกไร้สมอง

ตอนที่หลี่จินเหอตื่นขึ้นมา เธอยังรู้สึกมึนหัวและโซเซอยู่เล็กน้อย มือคลำหาอยู่นานแต่ก็ไม่พบอะไร จึงนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกลับมาบ้านเดิมฝ่ายหญิงแล้ว ที่นี่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ย่อมไม่มีหลอดไฟเช่นกัน

เธอพยุงกำแพงลุกขึ้นนั่ง ลองแตะหน้าผากดูก็พบว่ายังมีไข้ต่ำ ๆ เส้นผมเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

ไม่รู้ว่าไข้ที่ขึ้นเป็นเพราะสภาพร่างกาย หรือเป็นเพราะความทรงจำจากชาติก่อนหลอมรวมเข้ากับความทรงจำของชาตินี้จนร่างกายรับไม่ไหวกันแน่

ใช่แล้ว หลี่จินเหอมีความทรงจำจากชาติก่อน

น่าเสียดายที่เพิ่งได้ความทรงจำเหล่านั้นมาเมื่อคืน

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแรงกระทบจากการหย่าร้างรุนแรงเกินไปหรือไม่ เมื่อวานตอนเย็นหลังจากเธอกลับมาบ้านเดิมฝ่ายหญิง เธอก็ล้มป่วยและมีไข้ ท่ามกลางสติที่พร่าเลือน เธอกลับนึกเรื่องราวของชาติก่อนได้