เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันต่อมา บนท้องถนนมีหมอกหนาปกคลุมชั้นหนึ่ง
มองลอดผ่านหน้าต่างออกไป ป้ายชื่อร้านอาหารเช้าฝั่งตรงข้ามพร่ามัวลงไปไม่น้อย นานๆ ทีจะมีรถยนต์แล่นผ่าน แสงไฟหน้ารถวูบไหวอยู่ในม่านหมอก แล้วก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
หลินอวี่ลืมตาขึ้นมา เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเวลาก่อน จากนั้นจึงหาวหวอด พลางเลิกผ้าห่มลงจากเตียง
ฉินหย่ายังคงหลับอยู่ ใบหน้าครึ่งหนึ่งซุกจมอยู่ในผ้าห่ม
พอหลินอวี่เดินลงมาชั้นล่าง ก็ได้กลิ่นหอมของอาหารลอยมาเตะจมูก
บนโต๊ะอาหารมีโจ๊กและไข่ต้มจัดวางไว้เรียบร้อยแล้ว ด้านข้างยังมีซาลาเปาลูกเล็กที่เพิ่งนึ่งสุกใหม่อีกหนึ่งจาน
สวีไอ้หลินกำลังประคองชามเดินออกมาจากห้องครัว
เมื่อเห็นว่าเขาเพิ่งจะตื่นตอนนี้ ก็อดค้อนใส่ไม่ได้ "ยังจะรู้จักตื่นอีกเหรอ? ไม่ดูเสียบ้างว่ากี่โมงแล้ว เดี๋ยวต้องไปส่งอวี๋อวี๋ที่โรงเรียนนะ"