กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินอวี่ชักมือกลับ พลางเอ่ยด้วยสีหน้าสงบนิ่ง "สร้อยคอนี้ก็สวยดีนะครับ"
หลีว่างเต้ายิ้ม แต่ในใจกลับมีข้อสรุปแล้ว
จังหวะที่หลินอวี่หยิบสร้อยคอขึ้นมาเมื่อครู่ อาการชะงักไปชั่วขณะนั้น รวมไปถึงคิ้วที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยในเวลาต่อมา ล้วนตกอยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด
สร้อยคอเส้นนี้เป็นสิ่งที่มีคนมอบให้เขามา มันมีประโยชน์อะไรเป็นรูปธรรม แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่กระจ่างแจ้ง แต่หลินอวี่เพียงแค่กวาดตามองไม่กี่ครั้ง ปฏิกิริยากลับแตกต่างไปอย่างเห็นได้ชัด
คนหนุ่มตรงหน้าผู้นี้ รู้เรื่องอะไรบางอย่างจริงๆ ด้วย!
หลีว่างเต้าไม่ได้เปิดโปง เขายื่นมือไปเก็บกล่องกลับมา แล้วเอ่ยช้าๆ "ช่วงก่อนหน้านี้ สถาบันวิจัยในสังกัดของสโมสรชีวิตอมตะ มีความคืบหน้าบางอย่างเกิดขึ้นครับ"