เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หวยเหนียนมีสีหน้าไม่พอใจ
"ก็แค่เนื้อหมูไม่ใช่เหรอไง? ที่นี่ของฉันมันจะไม่มีได้ยังไง?"
เยี่ยโส่วจั่วยิ้มแต่ไม่พูดอะไร ยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างเชื่องช้า
ในห้องครัวด้านหลัง พ่อครัวประจำกองร้อยวางเนื้อหมูลงบนเขียง หยิบมีดทำครัวขึ้นมา เตรียมจะหั่นเนื้อเป็นแผ่นบางๆ ก่อน
แต่เพียงแค่ลงมีดแรก การเคลื่อนไหวของเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย
คมมีดแล่ผ่านไปได้อย่างราบรื่นผิดปกติ แผ่นเนื้อที่หั่นออกมามีความหนาบางสม่ำเสมอ ลวดลายของเส้นใยเนื้อชัดเจน แตกต่างจากเนื้อหมูที่เขาเคยจัดการอยู่เป็นประจำอยู่บ้าง
เขาหั่นลงไปอีกสองมีด อดไม่ได้ที่จะก้มลงมองดู
"วันนี้มีดเล่มนี้ใช้คล่องมือดีจริงเชียว..."
พ่อครัวไม่ได้คิดอะไรมาก จัดการเตรียมวัตถุดิบอย่างรวดเร็ว
เปลวไฟบนเตาลุกโชน แผ่นเนื้อถูกเทลงกระทะ ยามที่ตะหลิวพลิกกลับไปมา กลิ่นหอมเข้มข้นสายหนึ่งก็ลอยฟุ้งกระจายออกมาอย่างรวดเร็ว