กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เยี่ยโส่วจั๋วกุมปืนไว้ในมือ สายตาจับจ้องไปยังเป้าหมายที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตรอย่างมีสมาธิ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ เลือนหายไป
"ปัง! ปัง!"
หลังสิ้นเสียงปืนสองนัด เสียงขานคะแนนก็ดังแว่วมาอย่างรวดเร็ว
"ห้าแต้ม หกแต้ม!"
เยี่ยโส่วจั๋วลดปืนลง จ้องมองไปยังที่ไกลตาอยู่สองสามวินาที สุดท้ายก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ
"แก่แล้วจริงๆ สายตากับมือไม้ไม่คล่องแคล่วเหมือนเมื่อก่อนแล้ว"
ลู่หวยเหนียนที่อยู่ข้างๆ หัวเราะพลางเอ่ยขึ้น "แกไม่ได้จับปืนมาตั้งกี่ปีแล้ว ยิงได้ขนาดนี้ก็เก่งแล้ว"
พูดจบ เขาก็ยกปืนขึ้น เล็งยิงออกไปสองนัดติด
แปดแต้ม เก้าแต้ม
เยี่ยโส่วจั๋วปรายตามองเขา "วิธีปลอบใจของแกนี่ช่างพิเศษเสียจริงนะ"