เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใกล้เวลาบ่ายโมง หลินอวี่ขับรถกลับมาถึงบ้าน
ทันทีที่ประตูรถเปิดออก อวี๋อวี๋ก็ยื่นมือน้อยๆ ออกมาอย่างอดใจรอไม่ไหว ให้คุณพ่ออุ้มตนเองลงไป จากนั้นก็ก้าวขาสั้นๆ วิ่งตรงดิ่งไปที่หน้าประตู
"คุณปู่คุณย่า! คุณตาคุณยาย!"
พอส่งเสียงร้องเรียกจบ เจ้าตัวเล็กก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของคุณนายสวี กอดคอเธอแล้วเริ่มฟ้องทันที
"คุณย่าคะ คุณแม่รังแกอวี๋อวี๋ค่ะ!"
รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณนายสวยังไม่ทันจางหาย พอได้ยินดังนั้นก็รีบขมวดคิ้วแสร้งทำเป็นเล่นตามน้ำทันที "เกิดอะไรขึ้น ไหนบอกย่าซิคะ"
"คุณแม่อยู่บนรถยังให้อวี๋อวี๋อ่านหนังสืออยู่เลยค่ะ! แถมยังบอกให้ปะป๊าขับช้าๆ ไม่ยอมให้อวี๋อวี๋กลับมาเร็วๆ ด้วย!"
เด็กหญิงยิ่งพูดยิ่งรู้สึกน้อยอกน้อยใจ ราวกับว่าตลอดทางที่ผ่านมาต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัส
ฉินหย่าเพิ่งจะหิ้วข้าวของเดินเข้ามา ก็สบเข้ากับสายตาของผู้อาวุโสทั้งหลายพอดี