เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินอวี่ชำเลืองมองทั้งสองคน มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
ช่วงนี้แม่สาวคนนี้โผล่มาที่ร้านวันเว้นวัน ขยันยิ่งกว่าต้าซานมาทำงานเสียอีก คนที่ไม่รู้คงนึกว่าเป็นพนักงานที่เขาเพิ่งรับเข้ามาใหม่
"พี่ พวกพี่จะออกไปข้างนอกเหรอครับ"
ต้าซานถอดหมวกกันน็อกออก พลางมองของที่อยู่ในมือหลินอวี่
"อืม จะกลับบ้านสักสองวันน่ะ"
หลินอวี่เอาถุงใส่เข้าไปในกระโปรงท้ายรถ เดินกลับมาตบบ่าเขา "พอดีเลย สองวันนี้ฉันไม่อยู่ ให้หยุดพักผ่อนสองวันไปด้วยเลยแล้วกัน"
ต้าซานชะงักไป "แล้วที่ร้านจะทำยังไงล่ะครับ"
"ปิดไปสองวัน ขายน้อยลงหน่อยก็ไม่ถึงกับอดตายหรอก"
หลินอวี่พยักพเยิดคางไปทางแคลร์ "คนเขามาเจียงเฉิงตั้งนานขนาดนี้ ยังไม่เคยได้เที่ยวเล่นดีๆ เลย นายพาเธอไปเดินเที่ยวเปิดหูเปิดตารอบๆ หน่อยสิ"
พอแคลร์ได้ยินคำนี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที หันขวับไปมองต้าซาน