เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่ได้เจอพ่อมาครึ่งปี เจ้าตัวเล็กตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก กระโดดผลุงเข้าไปในอ้อมอกของหลินอวี่อย่างร่าเริง แล้วเอาหัวถูไถไปมาในอ้อมอกเขาไม่หยุด ราวกับลูกแมวตัวน้อยแสนซน
"ฮิๆ ปะป๊า ในที่สุดปะป๊าก็มาแล้ว"
อาศัยจังหวะนี้ ชายชราผมขาวที่นั่งอยู่บนรถเข็นริมสระน้ำก็กำลังพิจารณาสำรวจหลินอวี่อยู่เช่นกัน
เป็นจริงอย่างที่เสี่ยวหย่าเอ๋อร์บอกไว้ หน้าตาหล่อเหลา บุคลิกดูเป็นผู้ใหญ่ ฐานะทางการเงินไม่เลวแต่เสื้อผ้าที่สวมใส่กลับเป็นแบบธรรมดาทั่วไป บ่งบอกว่านิสัยไม่โอ้อวดและค่อนข้างสุขุมรอบคอบ
หลินอวี่ในเวลานี้ก็ได้สติกลับมาเช่นกัน ดูจากท่าทางของเด็กคนนี้แล้วตรงไหนกันที่เหมือนถูกรังแก เขาจึงยื่นมือไปตีก้นน้อยๆ ของเธอทันที พลางพูดอย่างจนใจว่า
"ดีจริงๆ เลยนะตัวแค่นี้ ไปหัดโกหกตั้งแต่เมื่อไรกันเนี่ย?"