เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำเสียงของเด็กหญิงตัวน้อยที่ปลายสายโทรศัพท์เต็มไปด้วยความคับแค้นใจ ราวกับกระบี่แหลมคมแทงเสียบเข้ากลางหัวใจของหลินอวี่ ในวินาทีนี้ ค่าความโกรธของเขาพุ่งขึ้นถึงขีดสุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉากๆ:
ลูกสาวไปอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย แล้วไม่ได้รับการต้อนรับขับสู้
ทางเหนือกฎระเบียบมากมาย ยัยหนูคนนี้ปกติก็คุ้นชินกับการใช้ชีวิตตามสบาย ย่อมไม่มีทางปรับตัวได้แน่ ยิ่งไปกว่านั้น ถูกรังแกตั้งนานขนาดนี้ถึงเพิ่งจะโทรมา นี่มันบ่งบอกถึงอะไร?
บ่งบอกว่าทางฝั่งเมืองหลวงมีคนไม่อยากให้ลูกสาวติดต่อหาเขาน่ะสิ!
"อวี๋อวี๋ ลูกฟังนะ... หาที่แอบไว้ก่อน พ่อจะไปหาหนูเดี๋ยวนี้!"
"อื้อ!"
หลังจากวางสาย หลินอวี่ก็คว้าเสื้อคลุมแล้วพุ่งพรวดออกจากห้องทำงานทันที
เขาเดินลงบันไดไปพลาง ค้นหาเที่ยวบินที่เร็วที่สุดที่จะบินไปยังเมืองหลวงไปพลาง