กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่หลินอวี่ออกจากมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง ก็ใกล้จะถึงเวลาสิบเอ็ดโมงเช้าแล้ว
เขารีบโทรศัพท์หาจ้าวอวี่เป็นคนแรกเพื่อขอความเห็น
แม้ว่าเขาจะมีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจของบริษัทและสามารถสั่งการลงไปได้โดยตรง แต่การทำเช่นนั้นก็คงไม่ยุติธรรมกับผู้ถือหุ้นใหญ่อีกสองคน
เมื่อจ้าวอวี่ทราบเรื่อง ก็หัวเราะออกมาผ่านสายโทรศัพท์ทันที
"เฮ้อ ผมก็นึกว่าเรื่องใหญ่อะไร เรื่องเล็กน้อยแค่นี้พี่ตัดสินใจได้เลยครับ ถ้าหากขาดทุนจนหมดก็ถือซะว่าผมเริ่มทำธุรกิจแล้วล้มเหลว ยังไงที่บ้านก็ยังคอยหนุนหลังผมอยู่ดี ถ้าเงินไม่พอล่ะก็ ทางผมยังพอเจียดออกมาได้อีกสิบล้านนะ"
"ตอนนี้พอแล้วล่ะ ถ้ามีอะไรจำเป็นแล้วฉันจะติดต่อนายไปอีกที"
ส่วนท่าทีของหวังเต๋อหยางยิ่งชัดเจนและตรงไปตรงมามากกว่า