เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประตูรถเปิดออก หลินอวี่ก้าวลงมาจากรถ เอ่ยด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความขอโทษ "ไอ้หยา ขอโทษทีๆ เมื่อกี้เบรกจู่ๆ ก็คุมไม่อยู่ นายไม่เป็นไรใช่ไหม?"
ว่านจิ่งอวิ๋นอยากจะด่ากราดออกไปตามสัญชาตญาณ
แต่เมื่อเห็นรถเบนซ์มูลค่าสองล้านคันนี้ กับป้ายทะเบียนรถที่ชวนให้สมองตื่นตัว เขาก็กดเพลิงโทสะในใจลงไปอย่างยากลำบาก เค้นรอยยิ้มแข็งค้างออกมา:
"มะ...ไม่เป็นไรครับ คราวหน้าระวังหน่อยก็พอ"
ตอนนั้นเองหลินเยว่ก็เอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ "พี่ พี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"
เหล่านักศึกษาพลันใจสั่นสะท้าน กวาดสายตามองสลับไปมาระหว่างใบหน้าของหลินอวี่กับหลินเยว่อย่างไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นก็หันไปมองนักศึกษาชายที่เพิ่งบอกว่ารู้จักกับหลินเยว่คนเมื่อครู่
สายตาคู่นั้นราวกับกำลังบอกว่า:
เชี่ยเอ๊ย ขับเบนซ์คันละหลายล้าน นี่ไม่ใช่ครอบครัวร่ำรวยอีกเหรอ?