กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12 ตำหนักคางคกใต้พิภพ
พั่งจื่อพึมพำกับตัวเองว่า “แม่งเอ๊ย โลกกว้างใหญ่ไพศาลอะไรก็เกิดขึ้นได้จริง ๆ แม้แต่คางคกยังฟังคนรู้เรื่อง สงสัยแม่หมูที่บ้านฉันคงจะปีนต้นไม้ได้เหมือนกันแล้วมั้ง”
ผมหลุดขำพรืดออกมา แล้วด่าแก้เขินไปว่า “ถึงเจ้าคางคกตัวนี้จะตัวไม่ใหญ่ แต่การที่มันอาศัยอยู่ในหุบเขานี้มาได้ก็น่าจะนับพันปีแล้วนะ จะเอาไปเทียบกับแม่หมูที่บ้านนายได้ยังไง”
เจ้าคางคกน้อยได้ยินผมพูดเช่นนั้น ก็ “กวาบ กวาบ” สองเสียงเป็นการเห็นด้วย