0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 บาดเจ็บ

ผมรู้ดีว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตะขาบยักษ์ตัวนั้น แต่จะให้รอความตายเฉย ๆ ก็ไม่ได้ ต่อให้เฉือนขนตะขาบมาได้สักเส้น ก็ยังพอช่วยระบายความแค้นได้บ้าง

ตะขาบยักษ์พอเห็นผมหลบการโจมตีพ้นไปได้ ก็รีบยกกรงเล็บหน้าพุ่งลงมาหมายจะปักเข้าที่กลางหน้าผากของผมทันที ผมตัดสินใจกัดฟันกรอด เอี้ยวตัวหลบไปทางซ้ายของมันแล้วใช้มืออีกข้างแทงสวนกลับไป

ในใจคิดว่าต่อให้แทงเจ้าไม่ตาย ก็ต้องให้เจ้าได้รับความเจ็บแสบบ้าง จะได้รู้ว่าท่านชีคนนี้ไม่ใช่คนที่ใครจะมารังแกกันได้ง่าย ๆ

เพียงได้ยินเสียง “เคร้ง” ดังขึ้น มีดสั้นก็ปักเข้าที่กึ่งกลางหัวของตะขาบยักษ์พอดิบพอดี เหมือนแทงลงบนแผ่นเหล็ก