ตอนที่ 330 ตอน-เป็นบุรุษนอกเรือนหรือ?

หนานเฉียวมองดูสวีซู่ พลางเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ใต้เท้า ท่านเชิญนั่งก่อนเจ้าค่ะ หนานเฉียวยังมีข้อข้องใจบางประการในก้นบึ้งหัวใจอยากจะขอคำชี้แนะจากท่าน”

สวีซู่ได้ยินนางเอ่ยปากเรียกขานตนว่า “ท่าน” อย่างห่างเหินและยึดมั่นในกรอบธรรมเนียมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในใจก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง ทว่ายามนี้ฐานะความสัมพันธ์ยังมิได้กำหนดชัดเจน ย่อมไม่มีเหตุผลอันใดที่จะบอกให้นางเปลี่ยนมาเรียกขานนามของตน ทำได้เพียงลอบทอดถอนหายใจแผ่วเบา แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ไม้จันทน์แดงหลังโต๊ะ

หนานเฉียวเห็นเขานั่งลงเรียบร้อยแล้ว ตนเองจึงถือโอกาสนั่งลงบนตั่งผ้าแพรข้างหน้าต่าง เว้นระยะห่างจากเขาอยู่หลายก้าว

หนานเฉียวหลุบเปลือกตาลง มือเรียวกำผ้าเช็ดหน้าไว้แน่น ขมวดคิ้วเรียวพริ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า

“ใต้เท้า บัดนี้ข้าได้รับหนังสือหย่าร้างโดยความยินยอมแล้ว ทว่าเมื่อหนังสือราชการทางฝั่งจวนจิงจ้าวตกลงเรียบร้อย ท่านพ่อและคนในตระกูลของข้าก็คงจะทราบข่าวในไม่ช้าก็เร็ว หากเขาล่วงรู้ เกรงว่าจะบีบบังคับให้ข้ากลับตระกูลอย่างเด็ดขาด หรือไม่ก็ลากข้าไปทวงความเป็นธรรมที่จวนโหว ทว่าตัวข้า... ไม่อยากกลับไปจริง ๆ เจ้าค่ะ”

ในอดีตนางแต่งเข้าจวนโหวจิ้งอัน เดิมทีมิใช่ความปรารถนาในใจ แต่เป็นเพราะท่านพ่อโลภในชื่อเสียงและอิทธิพลของจวนโหวจึงบีบบังคับอย่างแข็งกร้าว