เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากลู่ฉงหลี่ได้รับจดหมายลับแปดร้อยลี้เร่งด่วนที่ส่งมาจากหลานโจว ก็เรียกฮูหยินผู้เฒ่ากับนางเสิ่นมาหารือกันอย่างละเอียดหลังประตูปิดสนิทที่เรือนไผ่ในทันที
ลู่ฉงหลี่ลูบเคราพลางเอ่ยเสียงขรึมว่า
“เหวยเชียนกล่าวในจดหมายอย่างชัดเจน สตรีสกุลเซียวเป็นพระญาติสนิทของไทเฮา ไม่อาจให้เกิดความบาดหมางเพราะเรื่องเก่าในเรือนหลังเป็นอันขาด ความหมายของเขาก็คือ ตามน้ำกวาดล้างสกุลจางกับลูกทั้งสามคนออกไปจากจวนเสีย สละตำแหน่งภรรยาหลวงเพื่อรอรับเจ้าสาวใหม่ ส่วนเรื่องส่วนตัวนั้น เขาจะจัดหาเรือนส่วนตัวอีกแห่งเพื่อดูแลแม่ลูกพวกนั้นเป็นอย่างดี”
นางเสิ่นได้ยินเช่นนั้นก็แค่นเสียงฮึ เบะปากเอ่ยว่า “เหวยเชียนอย่างไรก็เป็นคนคำนึงถึงน้ำใจเก่าก่อน ถึงกับยังตัดใจจากแม่ลูกไม่กี่คนนั้นไม่ลง แต่เป็นเช่นนี้ก็ดี จะได้ไม่ต้องให้สกุลจางจนตรอกจนก่อเรื่องวุ่นวายในเมืองหลวง ทำลายชื่อเสียงของจวนโหวพวกเรา”
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าเล็กน้อย หมุนลูกประคำพลางทอดถอนใจว่า “จัดการเช่นนี้รอบคอบยิ่งนัก แม้เด็กทั้งสามคนจะตามสกุลจางออกไปจากจวน ทว่าอย่างไรก็เป็นธูปบูชาของตระกูลลู่พวกเรา รอวันหน้าสตรีสกุลเซียวแต่งเข้ามา เหวยเชียนกุมนางไว้ในมือได้แล้ว ค่อยหาโอกาสรับเด็ก ๆ กลับมา นำชื่อเข้าศาลบรรพชน ก็ยังไม่สาย”