ตอนที่ 312 ช่วงชิง 27

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น แสงอรุณรำไรสาดส่อง ประกายแสงอันอ่อนละมุนสายแล้วสายเล่าลอดผ่านบานหน้าต่างผ้าโปร่งสีแดง ทาบทาเฉียง ๆ ลงบนเตียงแกะสลักหลังใหญ่

สวีซู่ตื่นนอนแต่เช้าตรู่แล้ว

เขาไม่มีความง่วงงุนแม้แต่น้อย เพียงแต่นอนตะแคงกาย ดวงตาดำขลับคู่หนึ่งจับจ้องภรรยาคนงามที่หลับสนิทอยู่ในอ้อมอกอย่างลึกซึ้ง ถึงขนาดตัดใจกะพริบตาไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว

ชั่วครู่ต่อมา ร่างของหนานเฉียวขยับไหวเล็กน้อย ขนตายาวดั่งปีกผีเสื้อกะพริบถี่ ๆ สองสามครา แล้วค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น

คาดไม่ถึงว่าพอลืมตา ก็ประสานเข้ากับดวงตาคู่นั้นของสวีซู่ที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรักและความยินดีอย่างจัง

คนทั้งสองอยู่ใกล้กันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกันล้วนสอดประสานเข้าด้วยกัน