ตอนที่ 311 ช่วงชิง 26

มิทราบว่าผ่านไปเนิ่นนานเท่าใด เสียงหายใจของหนานเฉียวข้างหูก็ค่อย ๆ ยืดยาวสม่ำเสมอ คล้ายกับว่าจมสู่ห้วงนิทราไปแล้ว

อาจเป็นเพราะความไร้จิตสำนึกยามหลับใหล ร่างอันบอบบางของนางขยับไหวเล็กน้อย ถึงกับค่อย ๆ พลิกกายมา เผยให้เห็นใบหน้างดงามที่แม้ไร้เครื่องประทินโฉมก็ยังคงขาวผ่องเย้ายวนหันประจันหน้ากับเขาตรง ๆ

ในชั่วพริบตา ทั้งสองอยู่ใกล้กันเพียงคืบ ลมหายใจรดรินต่อกัน

แสงเทียนอันริบหรี่ทอดเฉียงลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาและแพขนตาเรียวยาวที่สั่นระริก สวีซู่เพียงก้มหน้าลงเล็กน้อย ก็สามารถมองเห็นริมฝีปากอิ่มเอิบดั่งชาดแดงของนางได้อย่างชัดเจน

เพียงแค่เขาโน้มเข้าไปใกล้ขึ้นอีกหนึ่งเสี้ยว ก็จะได้จุมพิตกลิ่นหอมกรุ่นที่เฝ้าฝันคะนึงหา

ตรงนั้นจะนุ่มนิ่มน่าเอ็นดูถึงเพียงใดกันหนอ ทั้งยังจะหวานล้ำชื่นใจถึงเพียงใดกัน

ทว่าสวีซู่มิกล้า ทั้งยังมิอาจทำได้