เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในโถงรับรองหลัก บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด
ลู่เหวยเชียนถูกคำเย้ยหยันเสียดสีอันเชือดเฉือนหัวใจทุกถ้อยคำของสวีซู่กดดันจนใบหน้าเขียวคล้ำ สองตาแดงก่ำ กำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นดังกร๊อบ
ทว่าสวีซู่กลับยืนตระหง่าน ร่างทั้งร่างแผ่ปราณปีศาจคุกคามดั่งผาชันบนขุนเขาน้ำแข็ง ก้นบึ้งดวงตาเผยจิตสังหารออกมาชัดเจน
ทั้งสองสบตากันอย่างดุเดือด บรรยากาศตึงเครียดดั่งกระบี่ชักออกจากฝัก ในอากาศคล้ายมีประกายไฟกระเซ็น เห็นทีว่าชั่วพริบตาถัดไปคงต้องประหมัดประแข้งกันกลางโถงเป็นแน่!
ในช่วงเวลาคับขันชี้เป็นชี้ตายนี้เอง จางจือเหิงที่เฝ้ามองอย่างเย็นชามาโดยตลอดก็วางถ้วยชาลงอย่างแรง สีหน้าเคร่งขรึมดั่งเหล็กกล้า เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย็นชาทำลายความคุมเชิง:
“ซื่อจื่อลู่ วาจาของเสิ่นจือเมื่อครู่นี้ แม้ถ้อยคำจะเฉียบคมบาดลึก ทว่าทุกประโยคล้วนแทงใจดำ มิใช่ไร้เหตุผล”