ตอนที่ 302 ช่วงชิง 17

หลังจากส่งสวีซู่กลับไป ความครึกครื้นที่โถงหน้าก็ค่อย ๆ จางหายลง

พี่สะใภ้สกุลโจวหันกลับมา เห็นสองปรางของหนานเฉียวยังคงมีสีแดงระเรื่อที่ยังมิคลาย จึงอดมิได้ที่จะดึงมือนางไว้ พลางผิวปากร้องเพลงทำนองล้อเลียนขึ้นมาว่า

“ไอ้หยา ‘พี่ชายเสิ่นจือ’——‘น้องสาวหนานเฉียว’——เรียกขานกันเสียจนหวานซึ้งตรึงใจ หวานหยดย้อยจนฟันแทบผุกระมัง!”

หนานเฉียวถูกนางหยอกเย้าจนใบหน้าร้อนผ่าว รีบดึงชายแขนเสื้อของสกุลโจวพลางตัดพ้ออย่างแง่งอนว่า “พี่สะใภ้รีบหุบปากเถิดเจ้าค่ะ! กำแพงมีหู หากบ่าวไพร่ได้ยินเข้า ไม่รู้จะเอาไปเล่าลือกันอย่างไรบ้างอะไรกัน!”

สกุลโจวก็เป็นผู้ที่เคยผ่านเรื่องพรรค์นี้มา ชำเลืองมองเพียงปราดเดียวก็ล่วงรู้ถึงความแยบคายในเรื่องนี้