กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชุ่ยจู๋ยืนตะลึงงันอยู่ตรงหน้าประตู สีหน้ายินดีที่เผยออกมาก่อนหน้านี้มลายหายไปจนสิ้นแล้ว ใบหน้าดวงน้อยขาวซีดราวกับกระดาษ มุมปากสั่นระริก ทั้งร่างโซซัดโซเซก้าวเข้ามาในห้องประหนึ่งสูญสิ้นดวงกายดวงจิตไปแล้ว
หนานเฉียวเห็นเช่นนั้นก็นึกขันเล็กน้อย จึงวางถ้วยชาลงแล้วเงยหน้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“เจ้าเด็กคนนี้ อยู่ดี ๆ ไฉนจึงตกใจจนกลายเป็นสภาพเช่นนี้เล่า ซื่อจื่อเพิ่งเอ่ยปากว่าจะหย่าขาดกับข้า นี่เห็นชัด ๆ ว่าเป็นเรื่องดียิ่งยวดอันดับหนึ่ง ไฉนเจ้ากลับทำเหมือนฟ้าถล่มลงมาเสียอย่างนั้น”
“เรื่อง...เรื่องดีหรือเจ้าคะ”
ชุ่ยจู๋ได้สติตื่นขึ้นมาในทันใด ร้อนใจจนน้ำตาเอ่อคลอรอบเบ้า โผเข้าไปหน้าตั่งของหนานเฉียวแล้วเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ