ตอนที่ 286 แย่งชิงด้วยกำลัง 1

สวีซู่ค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น สายตาค่อย ๆ แปรเปลี่ยนจากพร่ามัวเป็นแจ่มชัด ทว่าในหัวกลับว่างเปล่าไปหมด ทั้งคนมึนงงไปชั่วขณะ

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า ตนเองดื่มสุราพิษเข้าไปจนสิ้นลมหายใจ ร่วงหล่นลงสู่ห้วงอเวจีอันมืดมิดไร้ขอบเขต

ทว่าการจัดวางเบื้องหน้า…… หน้าต่างสีชาดสลักลาย ม่านแพรต่วน ทั้งยังมีเครื่องเรือนที่ส่งกลิ่นหอมเย็นของไม้กฤษณา นี่มันคือจวนองค์หญิงใหญ่ที่เขาเคยอาศัยอยู่ถึงสามสิบปีชัด ๆ!

เขาขยับกายไปตามจิตสำนึก พลิกตัวลุกขึ้นนั่ง การเคลื่อนไหวกลับคล่องแคล่วปราดเปรียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ทั่วทั้งสรรพางค์กายไม่มีความเจ็บปวดรวดร้าวแม้แต่น้อย แม้กระทั่งข้อต่อกระดูกที่เคยได้รับบาดเจ็บเรื้อรังก็ไม่ปวดแปลบอีกต่อไป

เขายังไม่ตายรึ หรือว่าสวรรค์เมตตา ให้ฟื้นคืนจากความตาย กลับมาใช้ชีวิตอีกชาติหนึ่ง

ขณะที่ความคิดกำลังปั่นป่วน ชื่อหนึ่งที่สลักลึกถึงกระดูกพลันแล่นเข้ามาในหัว——จางหนานเฉียว!

หนานเฉียวเล่า นางยามนี้อยู่ที่ใดกัน!