ตอนที่ 285 ลู่เหวยเชียน vs จางจืออวี่

รอกระทั่งคุณชายเอินอายุครบหนึ่งขวบเต็ม ร่างกายค่อย ๆ แข็งแรงมั่นคง ความคิดที่ลู่เหวยเชียนเก็บซ่อนไว้ในใจมาเนิ่นนานก็มิอาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป เกิดความปรารถนาที่จะกลับมาร่วมเรือนกับจางจืออวี่ดังเดิม

วันนี้สบโอกาสเป็นวันหยุดราชการ ลู่เหวยเชียนจึงถอดชุดขุนนางออกแต่หัววัน เรียกหลายฝูบ่าวรับใช้คนสนิทเข้ามา สั่งให้มันไปส่งคำพูดแก่จางจืออวี่ที่เรือนหลัก

คิดไม่ถึงว่าหลายฝูจะไปเร็วและกลับมาเร็วยิ่งกว่า มันคอตกก้มหน้ารายงานว่า “คุณชายรอง... ย่ารองบอกว่า ค่ำคืนนี้ ‘ไม่สะดวก’ ขอรับ”

ไม่สะดวกรึ

ลู่เหวยเชียนได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย พลันเปลี่ยนความคิด คิดเพียงว่านางคงประจวบเหมาะมีประจำเดือน จึงมิได้เก็บมาใส่ใจ พยักหน้ารับอย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วเดินไปพักผ่อนที่ห้องหนังสือตามลำพัง

ไหนเลยจะคาดคิดว่าเมื่อถึงวันหยุดราชการหนที่สอง ลู่เหวยเชียนที่เปี่ยมล้นด้วยความหวังได้ส่งหลายฝูไปแจ้งความอีกครา ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมากลับเหมือนคราวก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย

การถูกปิดประตูใส่ติดกันถึงสองครั้งสองครา ทำให้ในใจของลู่เหวยเชียนพลันบังเกิดความเคลือบแคลงสงสัยและโทสะขึ้นมาทันใด เขาจัดแขนเสื้อให้เรียบร้อย ไม่ยืมมือผู้อื่นอีก ตัดสินใจก้าวเท้าเดินไปยังเรือนพักของจางจืออวี่ด้วยตนเอง