เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสองอิงแอบกอดกันเงียบ ๆ อยู่ชั่วครู่ ปมเงื่อนในใจของหนานเฉียวแม้จะคลี่คลายลงจนหมดสิ้นและปลอดโปร่งโล่งอกแล้ว ทว่าพอนึกถึงว่าก่อนหน้านี้บุรุษผู้นี้แสร้งทำเป็นไขสือ ทั้งยังหลอกล่อปิดบังนางอยู่พักใหญ่ ถึงอย่างไรก็ยังรู้สึกว่าจะปล่อยเขาไปง่าย ๆ เช่นนี้ไม่ได้
นางขยับกายดิ้นรนเบา ๆ เป็นสัญญาณบอกอีกฝ่ายว่าตนเองจะลุกขึ้นนั่ง
ผู้ใดจะรู้ว่าท่อนแขนเหล็กตรงเอวกลับไม่ไหวติงแม้แต่น้อย สวีซู่ยังคงกอดรัดนางไว้ในอ้อมอกอย่างแน่นหนา
หนานเฉียวตบแขนเขาเบา ๆ กระแอมไอเคลียร์ลำคอแล้วเอ่ยว่า “เจ้าปล่อยข้าก่อน ข้ายังมีบัญชีต้องสะสางกับเจ้าอย่างละเอียดอยู่นะ”
ผู้ใดจะรู้ว่าสวีซู่ไม่เพียงไม่ปล่อย มุมปากกลับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาสายหนึ่ง จึงสอดแขนช้อนอุ้มร่างนางขึ้นมาตามน้ำ ก้าวเรียวขายาวมุ่งตรงไปยังเตียงใหญ่แกะสลักในห้องชั้นในทันที