ตอนที่ 262 หัวอกเดียวกันเห็นใจกัน

ไทเฮาเห็นนางว่าง่ายเชื่อฟังเช่นนี้ ก็โกรธจนฟันแทบขบกันแน่น ตักเตือนด้วยความขัดใจที่ไม่ได้ดั่งใจว่า

“เจ้ากลัวเจ้าหนูนั่นไปไย! เจ้าฟังท่านยาย วันนี้กลับจวนไปเจ้าก็อาละวาดกับเขาให้เต็มที่ไปเลย! เขาไม่ยอมให้เจ้าคลอด เจ้าก็รังควานเขาทุกวันจนไม่เป็นอันสงบสุข ดูสิว่าเจ้าหนูนั่นจะยังกล้าเผด็จการไม่ให้เจ้าคลอดเช่นนี้อีกหรือไม่!”

“ท่านยาย ท่านโปรดยกมือไว้ไมตรี ละเว้นหลานด้วยเถิด!”

เสียงพูดยังไม่ทันสิ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำเปี่ยมเสน่ห์ก็ดังแว่วมาจากนอกโถง

ผู้ที่ก้าวยาว ๆ ข้ามธรณีประตูเข้ามา ย่อมเป็นสวีซู่

ไทเฮาเห็นสวีซู่บุ่มบ่ามพรวดพราดเข้ามาโดยไม่มีแม้แต่การรายงาน โทสะก็พลันพลุ่งพล่านขึ้นมาทันควัน

“ตำหนักฉือหนิงของข้าเวลานี้กลายเป็นโลกปฐพีอะไรกันแล้ว? พวกเจ้าแต่ละคนถึงบังอาจตามอำเภอใจ เข้าออกได้อย่างอิสระเช่นนี้?”