ตอนที่ 261 ข้าไม่ยอมหรอกนะ!

วันรุ่งขึ้นท้องฟ้ายังมืดมิด โคมลมใต้ชายคายังคงแกว่งไกวเบา ๆ ท่ามกลางสายลมหนาว สวีซู่ก็ลืมตาตื่นขึ้นแต่เช้าตรู่

เขานั่งอยู่บนตั่งอยู่นาน เอียงศีรษะมองดูคนงามข้างกายที่นอนหลับฝันหวาน ทว่าในใจกลับรู้สึกไม่เป็นสุขราวกับถูกยัดเยียดก้อนน้ำแข็งแหลกละเอียดเอาไว้

เมื่อคืนแม้หนานเฉียวจะยอมพลิกตัวกลับมา ทว่าอย่างไรก็ยังมิได้ให้ความหวานชื่นหรือยอมคืนดีอย่างจริงจังกับเขาเสียที

เขารู้ดีว่าหากตนเองออกจากเรือนไปเข้าท้องพระโรงยามเช้าทั้งที่ไม่เอ่ยปากอันใดเช่นนี้ ตลอดทั้งวันย่อมต้องจิตใจเลื่อนลอยมโนจิตไม่สงบเป็นแน่