กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนล้อมวงนั่งจิบชาและกินขนมน้ำชาอันประณีตไปครู่หนึ่ง นางเฉินไม่รู้ว่านึกถึงอะไรกันขึ้นมา ในหัวพลันผุดภาพจวนโหวจิ้งอันที่ไม่ชวนให้สบายใจนัก คิ้วคู่งามจึงอดไม่ได้ที่จะแต่งแต้มไปด้วยความกังวลใจระคนอยู่หลายส่วน
นางหันศีรษะไปมองจางจืออวี่บุตรสาวคนโตที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กดเสียงต่ำขมวดคิ้วถามว่า “จืออวี่เอ๋ย เจ้ามาพักอยู่กับหนานเฉียวที่นี่ได้สองสามวันแล้ว ร่างกายของคุณชายเอินก็ดีขึ้นมากแล้วเช่นกัน สองวันนี้ลูกเขยเคยแวะมาดูเจ้าบ้างหรือไม่”
จางจืออวี่จิบชาร้อนหนึ่งคำ แล้วตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เคยมาเที่ยวหนึ่งเจ้าค่ะ”
นางเฉินซักไซ้ต่อ “เช่นนั้นสามีภรรยาพวกเจ้าในยามนี้แท้จริงแล้วเป็นสภาพอะไรกันแน่ ได้พูดคุยกันดี ๆ บ้างหรือไม่”