เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง สวีซู่ก็ลุกขึ้นแต่งกายอย่างเบามือเรียบร้อยแล้ว
ก่อนออกจากประตูเพื่อมุ่งหน้าไปเข้าเฝ้ายังท้องพระโรงยามเช้า เขาประทับจุมพิตลงบนหน้าผากของหนานเฉียว กระซิบบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมิให้นางรีบร้อนลุกขึ้น เพียงพักผ่อนต่ออีกสักหน่อย รอให้ตื่นเต็มที่แล้วค่อยนั่งรถม้ากลับเข้าเมืองพร้อมกับท่านแม่
รอจนหนานเฉียวค่อย ๆ ตื่นขึ้นมา ล้างหน้าล้างตาผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จสิ้นแล้วมาคารวะยังโถงหลัก เสี่ยวเจียซู่ก็นั่งกินอยู่ในอ้อมอกของท่านย่าอย่างเอร็ดอร่อยเนิ่นนานแล้ว
อาหารเสริมเนื้อละเอียดนุ่มที่องค์หญิงใหญ่กำชับห้องครัวเล็กให้ทำเป็นพิเศษเมื่อวาน ถูกปากเจ้าหนูน้อยผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง เช้าวันนี้จึงกินเข้าไปไม่น้อยอย่างเอร็ดอร่อยอีกครา
องค์หญิงใหญ่เห็นหนานเฉียวเดินเข้ามา ก็กวักมือเรียกด้วยคิ้วตาเปื้อนยิ้ม “มาได้ประจวบเหมาะพอดี รีบนั่งลงกินข้าวด้วยกันเร็วเข้า”