ตอนที่ 232 ปกป้องความสงบสุขชั่วชีวิตให้เจ้า

คืนนั้นทุกคนพักค้างแรมที่คฤหาสน์บ่อน้ำพุร้อน และพำนักเที่ยวเล่นอย่างสบายอารมณ์ต่ออีกสองวัน งานเลี้ยงธารน้ำร้อนอันอบอุ่นรับวันลี่ตงนี้จึงได้รูดม่านปิดฉากลงอย่างระยะสมบูรณ์

ในวันที่เดินทางออกจากคฤหาสน์ ลมและหิมะเริ่มสงบลงแล้ว

สวีซู่สวมชุดผ้าต่วนสีดำขลับขับเน้นรูปร่างผึ่งผาย ขี่ม้าศึกตัวสูงใหญ่เดินทางมารอรับด้วยตนเองแต่เช้าตรู่

พระชายาอ๋องฉินสกุลเจิ้งนำพาเหล่าหญิงรับใช้มาส่งแขกที่หน้าประตู เมื่อเห็นสวีซู่เอาใจใส่ดูแลภรรยามารอรับถึงหน้าคฤหาสน์เช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเย้าด้วยรอยยิ้มว่า

“โหวหย่งหนิงช่างรักใคร่ฮูหยินยิ่งนัก จากกันเพียงสองสามวัน ถึงกับรอไม่ได้แม้แต่เค่อเดียว ฝ่าความหนาวเหน็บมารับด้วยตนเองเชียวรึ”

ใบหน้าของสวีซู่เย็นชาและสุขุม เขาเพียงประสานมือคารวะพระชายาอ๋องฉินตามมารยาทอย่างเพียบพร้อม ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มว่า “พระชายากล่าวชมเกินไปแล้ว”