เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครั้นสิ้นสุดความหวานชื่น หนานเฉียวซบแนบอยู่ในอ้อมอกของสวีซู่ ปลายนิ้วเรียวบางวาดวนเป็นวงบนแผงอกของเขา ทว่าหัวคิ้วกลับค่อย ๆ ขมวดมุ่นขึ้นมาทีละน้อย เผยให้เห็นร่องรอยแห่งความกลัดกลุ้มกังวลใจอยู่หลายส่วน
สวีซู่เห็นนางขมวดคิ้วแน่น จึงยื่นมือออกไปลูบคลายหว่างคิ้วให้นาง พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เมื่อครู่ยังดี ๆ อยู่แท้ ๆ นี่เจ้าหวนคิดถึงเรื่องกวนใจอะไรกันขึ้นมาอีกเล่า”
หนานเฉียวถอนหายใจออกมาแผ่วเบา สีหน้ามีความวิตกกังวลระคนอยู่ “ยามนี้พวกเราตกลงกันแล้วว่าจะไม่คลอดลูกอีก แต่ทว่าระหว่างสามีภรรยา ย่อมมิอาจห่างเหินเย็นชาต่อกันได้เพราะเหตุนี้ หากวันข้างหน้าเกิดพลั้งเผลอตั้งครรภ์ขึ้นมาอีก มิใช่ว่าต้องทรมานลำบากกายกันอีกรอบหนึ่งหรอกหรือ”
สวีซู่เห็นนางเป็นกังวลด้วยเรื่องนี้ จึงหลุดยิ้มพลางลูบเรือนผมบนกระหม่อมของนางอย่างเอ็นดู แล้วเอ่ยปลอบประโลมว่า