ตอนที่ 203 ข้าก็เอียงอายได้เช่นกัน

หนานเฉียวชะงักไปเล็กน้อย นางก้าวเท้าแช่มช้าเดินไปข้างตั่งแล้วนั่งลงข้างกายเขา เอียงศีรษะมองเขา “เรื่องอะไรกันจึงได้จริงจังเป็นงานเป็นการถึงเพียงนี้”

สวีซู่ถือโอกาสนั้นยื่นแขนรวบตัวนางเข้าสู่อ้อมอก ให้นวลแก้มของนางแนบชิดกับแผงอกของตน พลางทอดถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

“ความหมายของแม่ยาย ข้าล้วนเข้าใจดี เพียงแต่สำหรับข้าแล้ว การได้เจียซู่เป็นบุตรคนนี้มา ก็เป็นพระคุณอันใหญ่หลวงที่เบื้องบนประทานให้ข้าแล้ว ชั่วชีวิตหลังจากนี้ ข้าเพียงอยากจะเลี้ยงดูเขาให้เติบใหญ่เป็นอย่างดี ปกป้องคุ้มครองให้เขาเติบโตขึ้นอย่างราบรื่นปลอดภัย ส่วนเรื่องการเพิ่มทายาทอีกสักกี่คนนั้น... ข้ากลับมิได้คิดอยากมีแล้ว”