เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฟ้าเพิ่งจะสาง แสงสลัวพาดผ่านชายคา สาดส่องให้เรือนพักดูซีดขาวไปสิ้น องค์หญิงใหญ่สะดุ้งตื่นจากฝันร้ายอันแปลกประหลาดอย่างกะทันหัน ที่หางตายังคงมีคราบน้ำตาเย็นเยียบที่ยังไม่แห้งเหือดติดอยู่
นางเอียงศีรษะไปด้วยความเหม่อลอย ราชบุตรเขยข้างกายนางกำลังโอบรอบเอวบางของนางไว้ คิ้วขมวดแน่น หลับใหลอย่างไม่สงบยิ่งนัก
ภาพอันสิ้นหวังในชาติก่อนที่บุตรแท้ ๆ ต้องดื่มยาพิษกระอักเลือด และคนสนิทชิดใกล้ต้องตายอย่างอนาถ ฉีกกระชากห้วงความคิดประหนึ่งคมดาบกรีดเฉือน ทะลวงม่านหมอกทั้งมวลในอดีตจนกระจ่างสิ้น
นางจำได้แล้ว
นางไม่เพียงจำโศกนาฏกรรมสะเทือนฟ้าที่สวีซู่ผมขาวชั่วข้ามคืนและปลิดชีพตนเองด้วยความคับแค้นในชาติก่อนได้เท่านั้น แต่ในความฝันอันกว้างใหญ่เมื่อครู่ นางยังมองเห็นฝ่ามือยักษ์ที่ซ่อนอยู่ในที่มืด ซึ่งผลักบุตรชายของนางและราชสำนักทั้งมวลลงสู่ห้วงอเวจีที่ไม่อาจกอบกู้ได้อย่างชัดเจน