กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในห้องอุ่นเล็กไอถ่านกำจายกลิ่นหอมกรุ่น คนทั้งสองแนบชิดคลอเคลีย อ้อยอิ่งผูกพันสุดขีด ทว่ากฎระเบียบในวังดั่งขุนเขา ท้ายที่สุดจำต้องอาลัยอาวรณ์จำพราก
สวีซู่ถอนหายใจลึก ยืนขึ้นด้วยความอาลัยอาวรณ์
หนานเฉียวแย้มยิ้มก้าวลงจากตั่ง จัดแจงสาบเสื้อที่ยับย่นเล็กน้อยเพราะการโอบกอดให้เขาอย่างประณีตเรียบกริบ หยิบหมวกฝูโถวบนโต๊ะ เขย่งปลายเท้าขึ้นสวมให้เขาตรงศีรษะ นิ้วเรียวบางลูบจัดสายรัดหมวกเบา ๆ
บุรุษที่เมื่อครู่ยังคงอ่อนโยนเปื้อนยิ้มต่อหน้านาง ชั่วพริบตากลับคืนสู่ท่วงท่าขุนนางชั้นสูงแห่งสภาความมั่นคงผู้สุขุมเคร่งขรึมบนท้องพระโรง
ก่อนจากไป สวีซู่ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ นำจดหมายที่ซุกแนบกายจนอุ่นด้วยไอตัวออกมา ยื่นใส่มือหนานเฉียว