ตอนที่ 159 ใจผูกพันข้ามผ่านกาลเวลา

รถม้าขากลับแล่นไปตามตรอกซอกซอยที่ปกคลุมด้วยหิมะ ล้อรถบดทับน้ำแข็งและหิมะจนเกิดเสียงดังแผ่วเบาละเอียด

เตาอุ่นภายในรถม้ากำลังคุกรุ่น กลิ่นกำยานหอมกรุ่นจาง ๆ ความอบอุ่นแผ่ซ่าน ชวนให้ผู้คนลืมเลือนไปเสียสิ้นว่าภายนอกหน้าต่างคือเหมันต์อันเหน็บหนาว

สวีซู่โอบหนานเฉียวเข้ามาไว้ในอ้อมอก คางเกยกระหม่อมของนางไว้แผ่วเบา พลางเอ่ยปากด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ความเคลื่อนไหวทางฝั่งจวนเซียวในวันนี้ เจ้าเองก็คงได้เห็นแล้ว เซียวเหิงผู้นี้ไม่เคยคิดทำการอันใดที่ไร้ประโยชน์ นี่คือการอาศัยมือของฝ่ายสตรีมาแสดงไมตรีต่อพวกเรา อาเฉียว เจ้ามองเรื่องนี้อย่างไร”

ยามนี้เขาคุ้นชินกับการที่ต้องรับฟังความคิดเห็นของหนานเฉียวเมื่อใคร่ครวญถึงสถานการณ์ในราชสำนักเสียแล้ว

หนานเฉียวเอนพิงแผงอกกว้างอันอบอุ่นของเขา ขยับหาท่วงท่าที่สบายที่สุด น้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น