ตอนที่ 144 คารวะไทเฮา (2)

ฮองเฮาซูหลานเจินทอดพระเนตรความผูกพันลึกซึ้งระหว่างความสัมพันธ์หลานกับพระมาตุลาและสามีภรรยาคู่นี้ไว้ในสายตาทั้งหมด ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มอันอ่อนโยนยิ่ง

นางรับถ้วยน้ำผึ้งที่อุ่นกำลังดีมาจากมือนางกำนัลใหญ่ข้างกาย แล้วส่งมอบให้ถึงมือหนานเฉียวด้วยตนเอง

“นี่คือน้ำผึ้งร้อยบุปผาที่ตำหนักเสด็จแม่เตรียมไว้ตลอดทั้งปี รสชาติอ่อนมาก ไม่หวานเลี่ยน จางซูเหรินเพิ่งฝ่าลมหมะมาจากข้างนอก ดื่มสักอึกให้ชุ่มคอและสงบมโนจิตก่อนเถิด”

หนานเฉียวรีบยื่นสองมือออกไปรับมาด้วยความเคารพนบนอบ พลางเอ่ยเสียงเบา “ขอบพระทัยเหนียงเหนียงเพคะ”