ตอนที่ 133 พี่สะใภ้น้องสะใภ้พบหน้า รับลูกรับคำเป็นปี่เป็นขลุ่ย

เมื่อเห็นว่าสตรีขุนนางที่รออยู่ด้านนอกทวีจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ไทเฮาจึงตบหลังมือของหนานเฉียวเบา ๆ พลางแย้มสรวลเอ่ยให้ไปว่า

“เด็กดี เจ้าจงออกไปเดินเล่นผ่อนคลายข้างนอกเถิด อย่าได้มาอุดอู้อยู่แต่ในนี้ให้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเลย”

หานจือมีไหวพริบสายตาเฉียบไวยิ่งนัก นางก้มหน้าสาวเท้าขึ้นหน้าอย่างคล่องแคล่ว ประคองหนานเฉียวไว้อย่างมั่นคง

ดวงเนตรหงส์คู่นั้นของไทเฮาทอดมองหานจือแวบหนึ่ง หานจือหลุบตาลง พยักหน้ากับไทเฮาแผ่วเบาโดยไม่แสดงพิรุธ

มุมปากของไทเฮาเจือรอยยิ้มพลางพยักหน้า “มีหญิงรับใช้ผู้นี้คอยตามติดไม่ห่างกาย เจ้าก็คงไม่เป็นอะไร ไปเถิด ระวังใต้เท้าด้วยเล่า”

หนานเฉียวทำความเคารพตามรับสั่ง ถอยหลังก้าวเดินออกจากโถงชั้นใน

ยามพ้นออกมาจากโลกปฐพีภายในอันอบอวลด้วยกลิ่นหอมกรุ่นและมีกฎระเบียบใหญ่คับฟ้าแห่งนั้น บรรยากาศภายนอกก็พลันแลดูกว้างขวางขึ้นมากในทันใด