เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไทเฮาดึงมืออันอบอุ่นนุ่มนวลของหนานเฉียวไปกุมไว้ พลางพิศมองขึ้นลง แววตาเปี่ยมล้นด้วยความเอ็นดูระคนยินดี “ดูใบหน้าเล็ก ๆ นี้สิ เทียบกับคราก่อนที่พบกันกลับซูบผอมลงไปอีก ร่างกายยามนี้ยังสุขสบายดีหรือไม่ นับวันดูแล้ว ยามนี้น่าจะครบสามเดือนแล้วกระมัง”
ใบหน้าของหนานเฉียวปรากฏความขวยเขินและความนอบน้อมอย่างพอเหมาะพอเจาะ นางผงกศีรษะลงเล็กน้อย สุ้มเสียงอ่อนหวานทว่าชัดเจนแจ่มชัด
“อาศัยบารมีของไทเฮาเหนียงเหนียง ตัวข้าทุกอย่างล้วนราบรื่นดีเจ้าค่ะ สองเดือนก่อนหน้านี้แพ้ท้องหนักหนาสาหัสอยู่บ้างจริง ๆ ยามนี้ครบสามเดือนแล้ว พลังครรภ์มั่นคงดีแล้ว ทั้งยังเริ่มเจริญอาหาร สามีอยู่ในจวนดูแลละเอียดยิบทุกเรื่อง แม้แต่อาหารการกินประจำวันยังมีคนคอยดูแลบำรุงโดยเฉพาะ ลำบากให้ท่านยายและท่านแม่ต้องพลอยกังวลใจไปด้วย นับเป็นความผิดของตัวข้าจริง ๆ เจ้าค่ะ”
องค์หญิงใหญ่หนิงกั๋วได้ฟังก็ใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปากแย้มยิ้ม ในดวงตามีแต่ความพึงพอใจ เอ่ยกับไทเฮาว่า