ตอนที่ 120 คลายความโดดเดี่ยว

ความอึกทึกครึกครื้นและบรรยากาศเฉลิมฉลองภายนอกถูกม่านสักหลาดผืนหนากั้นไว้เบื้องนอก ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องอุ่นในเรือนหลัง ไออุ่นระอุจากเตาใต้พื้นก็พัดเข้าปะทะใบหน้าทันใด

ในเตาทองแดงลายสัตว์มงคลจุดกำยานรุ่ยเหน่ากลิ่นหอมจาง กลิ่นอายแห่งวสันตฤดูอันอบอุ่นแผ่ซ่านเงียบเชียบในพื้นที่เล็ก ๆ แห่งนี้

ในห้องด้านในไร้ผู้อื่นอีก สวีซู่ดึงตัวหนานเฉียวเข้ามาในคราเดียว พาคนมานั่งลงข้างตั่งนุ่ม นัยน์ตาหงส์คู่นั้นทอประกายระยับ ทั้งสองตาเปล่งประกายคมปลาบดั่งหมาป่า จ้องมองนางตรง ๆ ตาไม่กะพริบเช่นนั้น

หนานเฉียวถูกสายตาอันเร่าร้อนของเขาจ้องมองจนดวงหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ความรู้สึกสะท้อนใจในอดีตชาติที่ผุดขึ้นเพราะยศสตรีพระราชทานกลับถูกปัดเป่าจางหายไปไม่น้อย