ตอนที่ 118 ทูลขอยศสตรีพระราชทาน

เหนือโถงใหญ่ ใบหน้าของโจวเหยียนแปรเปลี่ยนจากขาวซีดเป็นเขียวคล้ำ รู้ตัวดีว่าหนทางข้างหน้าขาดสิ้นแล้ว

เขาฝืนคงไว้ซึ่งความหยิ่งทะนงของบัณฑิต โขกศีรษะลงบนพื้นศิลาเขียวอย่างแรง ร้องตะโกน “กระหม่อมถูกใส่ร้าย” ก้อง ซ้ำยังทำท่าจะพุ่งชนเสาสลักมังกร หวังใช้ความตายพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน

ทว่าในกระดูกของเขากลับรักตัวกลัวตายเป็นที่สุด ร่างกายเพิ่งจะถลันออกไปได้เพียงครึ่งก้าว ก็อ่อนเปลี้ยทรุดกองกลับมา

เหลียงเฉิงจวินประทับสูงเด่นบนบัลลังก์มังกร ทอดพระเนตรงิ้วฉากนี้ด้วยสายตาเย็นชา สิ้นความอดทนไปนานแล้ว

พระองค์สะบัดฉลองพระองค์มังกรด้วยความรังเกียจ ตัดเสียงร้องแหบแห้งของโจวเหยียน ตรัสอย่างเย็นชาเคร่งขรึม “โจวเหยียนขายฎีกาและรับสินบน ให้กรมอาญาไต่สวนให้กระจ่าง”

ทหารรักษาพระองค์สวมเกราะหนักสองนายสาวเท้าเข้ามาจากนอกโถง ลากตัวโจวเหยียนที่หน้าถอดสีประหนึ่งซากสุนัขตายออกไป