เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กล่าวถึงเรื่องบาดหมางที่จางจืออวี่กับเซียวอวิ๋นจิ่นฉีกหน้าแตกหักกันอย่างสิ้นเชิงในเรือนหมิงซี เพียงชั่วเวลาไม่กี่อึดใจ ก็แพร่สะพัดเข้าไปในโถงหลักของตำหนักหลินอี๋จนหมดสิ้น
ยามนั้น ภายในห้องชั้นในเงาเทียนกำลังไหวระริกเป็นสีแดงชาด
สวีซู่กำลังใช้มือสางเรือนผมดำขลับของหนานเฉียวอย่างสบายอารมณ์ ครั้นได้ยินองครักษ์เงารายงานด้วยเสียงแผ่วเบาอยู่นอกม่าน ดวงตาหงส์ของเขาก็เลิกขึ้นเล็กน้อย ส่งเสียงหัวเราะเยาะหยันออกมาอย่างไม่ใส่ใจเพียงคำเดียว:
“นางยังนับว่ามีกระดูกสันหลังอยู่บ้าง มิได้เอาแต่ไปขายหน้าให้อับอายข้ากับฮูหยินอยู่ข้างนอก เช่นนี้ก็ดี ผ่านศึกครานี้ไป จะได้ไม่ต้องให้นางต้องพัวพันเข้าไปในเรื่องวุ่นวายของตระกูลเซียวในภายภาคหน้า”
หนานเฉียวนอนอยู่ข้างกายสวีซู่ ในใจความจริงก็ผุดความปลอดโปร่งโล่งใจขึ้นมาหลายส่วนเช่นกัน